Logo

Banner Verandawoning actueel

  • Wilgenhof Woubrugge
  • Het Groene Kruid Heerhugowaard
  • Het Groene Kruid Heerhugowaard
  • Slingerak De Meern

Actueel archief 2007

  • 7 november 2007
    Haarlems Dagblad, 7 november 2007.Starters zien in Lelystad hoe het gaat worden in Lisserbroek en BeinsdorpPaul van der Kooij - Woningen voor een ton, midden in de dure Randstad. Veel ontwikkelaars praten er over, de Rijsenhoutse ontwikkelaar Timpaan dóet het. In Lisserbroek wordt deze week de eerste echte paal geslagen voor 36starterswoningen. Twintig van die verandawoningen in Beinsdorp volgen later. Om de kopers en hun familie alvast te laten proeven was er een kijkdag in een modelwoning in Lelystad. Normaliter worden daar degelaties van gemeenten of woningbouwverenigingen rondgeleid, in een poging om ze enthousiast te maken voor de Timpaan-manier om starters toch een betaalbaar eigen huis te kunnen bieden. Ook buiten de Haarlemmermeer is zeker interesse voor het ’concept’, merkt de ontwikkelaar. In Ursem en Reeuwijk is al begonnen met de bouw en verder zijn wat ’projecten in ontwikkeling’. De modelwoning staat aan de rand van een villawijk in Lelystad en valt absoluut niet uit de toon. Door de vijf meter hoge kap die direct na de begane grond begint en een stuk boven de veranda uitsteekt, is het zelfs een regelrechte smaakmaker. ,,Chic’’, vinden de kopers. Ook weerklinkt: ,,Poeh, ik heb straks zo’n huis.’’ Het meest vertelde verhaal van de dag is dat de Flevopoldergemeente eerst maar één zo’n starterswoning wilde toestaan en er achteraf graag meer had gehad. Een starterswoning die er helemaal niet als een starterswoning uitziet; wat wil een starter nog meer?Voor een ton een huis kopen en dan 1100 euro neertellen voor de op maat gemaakte lamellen in de 5,20 meter hoge kap op de eerste etage? Dat dít punt de meeste kopers hoofdbrekens bezorgt op de kijkdag in de modelwoningin Lelystad is misschien wel een heel goed teken. Dan is er verder vooral veel in orde aan de woning.Neem het vele licht in de grote slaapkamer, juist door die enorme raampartijen in die kap: veel kijkers zijn er niet weg te slaan. En doordat het pannendak van die kap een stuk boven de ook al ruim bevonden veranda uitsteekt, ’kun je daaronder roken’. Heet het tevreden. Ook in de smaak vallen de onderhoudsarme – want kunststof – kozijnen en boeidelen.Ander plusje: de vele bergruimte onder het schuine dak. Een vliering kan nóg meer ruimte bieden, maar wordt afgeraden in de grote slaapkamer: dat kost licht en ruimte. Dan maar boven de achterruimte en de trap. Sommige bewoners krijgen daar een badkamer/wc. Anderen willen er slapen, maar horen op de kijkdag dat het officieel geen slaapkamer mag heten. Daar is het raampje te klein voor. Erg veel indruk lijkt die mededeling niet te maken. De een na de ander zou er best willen pitten, ook de architect.Bij een normale verandawoning staan de binnenmuren van de verschillende woningen van fundering tot nok los van elkaar. ,,Je kunt er een mes doorheen halen’’, zegt de architect. De huizen zouden daardoor totaal niet gehorig zijn. Het valt voorlopig niet te checken: de modelwoning heeft slappe tussenwandjes. Die verdwijnen als alle geïnteresseerden het huis volgend jaar gezien hebben en het modelwoning-af is. Als villa wordt de dubbele verandawoning dan verkocht. Vermoedelijke vraagprijs van Menkemaborg 65: tussen vier en vijf ton.Wat de lamellen voor de kap betreft: misschien is er projectkorting mogelijk, proberen medewerkers alvast. Direct toegehapt wordt er nog niet. Een goede starter smijt niet met geld en heeft altijd wat deskundigen om zich heen. Neem de keukens van Keller: Timpaan kon nog zo vaak zeggen dat de onderkastjes en het kunstgranieten aanrechtblad met spoelbak en kraan zeker 1100 euro waard zijn, de meesten wilden liever 600 euro korting op de koopprijs. Wordt vervolgd.Verandawoning kost weinig grondMet hun voor- en achtertuin vreten ’normale’ rijtjeswoningen dure grond. Ook de vele buitenmuren zijn duur. Verandawoningen van Timpaan besparen op beide fronten. Door rug-aan-rug en zijaan- zij te bouwen, zijn minder buitenmuren nodig. En een achtertuin is niet nodig bij woningen die alleen een voorkant hebben. Dáár hebben de 86 vierkante meter tellende woningen een 12 vierkante meter grote veranda en soms een tuintje. Doordat de woningen weinig grond nodig hebben, is zelfs een hoge grondprijs geen obstakel. Neem Beinsdorp: daar kostte de grond 450 euro per vierkante meter, tegen 250 in Lisserbroek. Een eerste ontwikkelaar strandde op de eis van de gemeente dat er ook nog sociale bouw moest komen op de plek van het vroegere Graanhuis. Door twee twee-onder-een-kappers te schrappen, ontstond ruimte voor twintig (!) verandawoningen. Ze zijn wel zo’n 25.000 euro duurder dan in Lisserbroek door de hogere grondprijs en doordat niet alle verandawoningen rug-aan-rug zijn gebouwd. Die hebben daardoor een dure achtergevel.Startende ondernemerTijdens de verloting van de Lisserbroekse verandawoningen zat Marcia Muller (24) uit Vijfhuizen nog midden in haar studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening. En hypotheekverstrekkers leken niet direct de kredietpotentie in te zien van haar Lisserbroekse partner Richard Mesman (26), die samen met een compagnon het bedrijfje Inventeers is gestart – dat vanuit Leiden software ontwikkelt. En wat doe je dan als je huren beschouwt als geld weggooien? Nog járen bij de ouders blijven wonen? Zonder er echt in te geloven, schreven ze zich - net als zo’n 1100 anderen - in voor de verandawoningen in Lisserbroek. Nuchter als ze is, nam Marcia op de dag van de loting niet eens vrij. Zo kreeg Richard de eerste zoenen van presentatrice Bridget Maasland die in de onwerkelijkste uren van zijn leven alvast hun kinderwens peilde. ,,Eerst de studie afmaken en een beetje werken’’, is nog steeds het antwoord van de nuchtere polderbewoners.De schreeuw van moederSimone Roos (24, boven), Carlijn Boss (27, rechts) en het duo Marcel de Weerd (25) en Janneke Biesbroek (21). Drie Hoofddorpsen en een Venneper staan te popelen om Lisserbroekers te worden. Het stelletje weigerde te geloven dat je voor een eigen huis of particuliere huurwoning zoveel moet neerleggen dat je vervolgens alleen nog water kunt drinken. En alleenstaande Carlijn weigerde te accepteren dat ze als alleenverdiener kansloos was op de koopmarkt. Ze hoort nog altijd de schreeuw van haar moeder, op het moment dat ze als zevende een betaalbaar huis had. Verder weet ze zich niet veel meer te herinneren van de dag van de loting. Gelukkig is de modelwoning tastbaar. Mooi formaat huis, vinden de Lisservelders. ,,Alleen jammer dat we een witte trap krijgen’’, denkt Janneke. ,,Maar ach, die schuur ik wel even.’’’Geen grijze gesprekken’Aan de kop van het startersblok in Lisserbroek komen twee senioren te wonen die zich thuis voelen bij de jeugd. De 75-jarige H.H.P. Offereins en zijn even oude echtgenote S.C.M. van Goeree-Overflakkee voeren niet graag de gesprekken die ’grijze mensen’ zo vaak voeren. ,,Zo negatief’’, vindt mevrouw het regelmatig. ,,Dan hebben ze weer hier last van en dan weer daar van.’’ Ook de jeugd is blij is met de verrijkende mix in de woonomgeving: ,,Dan kun je lekker bij elkaar op de koffie’’, hoopt bijna-buurman Bas. ,,En – als we op vakantie gaan – kunnen ze misschien op de vissen passen’’, denkt bijna-buurvrouw Abigail. Ook dochter Margriet en echtgenoot Bob van ’t Hoff zien de twee jeugdige ouderen graag naar Lisserbroek komen: ,,Dan kunnen we wat voor elkaar betekenen.’’ Hebben de meeste starters hun slaapkamer(s) op de eerste etage, de woning van de senioren is tweemaal zo lang. Daardoor is beneden genoeg ruimte voor een extra ruime woonkamer, de keuken én badkamer/toilet. Daar kun je heel comfortabel oud worden.Anders is het niet te betalenBetty Beers (26, links) woont nog bij haar ouders in Vijfhuizen.Met haar inkomen zou ze net aan een appartementje in het Haarlemse Schalkwijk kunnen kopen, maar de drukte van de stadswijk aan de verkeerde kant van de Ringvaart stond haar tegen. Voor de starterwoningen in Lisserbroek werd vriendin Marcia in en Betty onfortuinlijk uitgeloot. In Beinsdorp viel ze wél in de prijzen: ,,Het huis is iets duurder, maar nog steeds goed te doen.’’ Als de nieuwe achterburen Evelien van der Pal (29) en Jerry van Hengel (33) de  modelwoning opmeten, denken ze meubels te moeten wegdoen. Hun huidige huurhuis in Floriande is groter. Toch stralen ze in Lelystad: ,,Het blijft onwijs goedkoop. Normaal kunnen we zo’n eigen huis nooit betalen’’, zegt Jerry. ,,Alleen die voorkant al, dat is toch chic? Het misstaat hier niet in deze villawijk.’’Geld over om te lévenBas Jaquet (22) uit Hoofddorp stond al heel wat jaren op de wachtlijst voor een huurruimte in de Haarlemmermeer. Vrolijk werd hij daar niet van. Wat moest-ie, inmiddels met vriendin, in een enkele kamer ’waar ook nog een keuken en een bed in moeten’? Het ene appartement waarvoor hij als nummer drie was genomineerd, werd door nummer twee geaccepteerd. Het Mijdrecht van Abigail Amatkasmin (22) bood evenmin uitkomst: de gemeente is de laatste tijd te luxe en te duur geworden. Nu ze fulltime werken ziet het leven er zonnig uit. Zeker met een woning aan de Lisserbroekse Vuurdoornstraat die, zo begreep Bas van de makelaar, op het moment van de koop al 50.000 euro méér waardwas. Bas: ,,We kunnen én een mooie keuken kopen én nog lekker uit eten blijven gaan.’’ Abigail: ,,Ik hou het hier wel vijf jaar vol. Het is én oogt veel ruimer dan ik dacht.’’’Poe, ik heb straks zo’n huis’Gehandicaptenbegeleidster Maaike Meinster (23) uit Zwanenburg en haar Spaarndamse kok-in-opleiding Patrick hebben een droom: in Haarlem een restaurant beginnen waar het een feest is voor gehandicapten. Waar de klanten gemakkelijk naar binnen kunnen, waar ze kunnen kijken én helpen in de keuken én waar ze op hun gemak kunnen eten. Bijzonder moet het gaan heten. Maaikes toekomstige huis in Lisserbroek gaat daarbij helpen. In de keuken kan Patrick naar hartenlust kokkerellen. En de lage woonlasten schelen een slok op een borrel. Mocht er over een paar jaar geld nodig zijn, dan is de woning goed te verzilveren. Niet voor niets kozen ze voor een badkamer beneden, zodat boven een tweede kamer ontstaat: ,,Want een driekamerwoning is beter te verkopen’’, begreep Maaike van makelaars. ,,Poe, ik heb straks zo’n huis’’, zegt ze, tevreden rondstappend in Lelystad.Beter dan BijlmerRoy van de Kamp (23) en Lara van der Vlugt (23). Gezien zijn werk in Vianen en haar baan in Badhoevedorp zochten de Hoofddorpse en de geboren Amersfoorter een woning in Amsterdam. Een pand dat wel wat leek, bleek midden in de Bijlmer te liggen en maar liefst 210.000 euro te kosten. Een beetje veel voor de twee parttimers van toen. Dan voelt de 118.000 euro voor de Lisserbroekse woning als een betere belegging. Zeker gezien de, wat ze noemen, ’luxe staat van de woning’. ,,Het ziet er helemaal niet uit als een starterswoning’’, zegt Roy. Fulltime banen maken het plaatje inmiddels compleet: ,,Dat wordt lekker sparen.’’SuperstartMariska van Iperen (22) had eigenlijk nog geen plannen om uit huis te gaan. Het waren haar ouders die haar wezen op de woningen van een ton in Lisserbroek. Bij de loting stonden zij in de tent, terwijl Mariska druk aan het sporten was. Na de wedstrijd had ze zes gemiste oproepen op haar mobieltje en begon er iets te dagen. Toen ze vorige week de bouwplaats op de hoek Lisserweg/Lisserbroekerweg passeerde, had ze twijfels. Wat was er weinig grond uitgegraven voor die starterswoningen; zou daar wel iets fatsoenlijks in passen? De modelwoning overtuigt: ,,Super om zo te beginnen.’’ En wat is ze blij dat haar badkamer boven zit, zodat er beneden meer leefruimte is.’Ik kan weer rustig slapen’,,Ik kan rustig slapen.’’ De ene na de andere bezoeker zegt het hij het bezoekje aan de modelstarterswoning. En daardoor kan ook architect Han Assink (achter zijn team) aan het eind van de dag hetzelfde zeggen. Naast zijn baan als commercieel directeur van ontwikkelaar Timpaan had hij jarenlang ’s avonds en in weekeinden gewerkt aan het vervolmaken van zijn idee voor een betaalbare (veranda)woning. Het enthousiasme op de open dag leerde hem dat het niet voor niets is geweest: ,,Dat je mensen zo blij kan maken, zo gelukkig. Dat ze zeggen dat ze je eeuwig dankbaar zijn. Dáár doe je het voor.’’ Van tevoren was hij een beetje bang geweest dat de goedkope woningen speculanten zou aantrekken die de woningen na korte tijd met dikke winst verkopen. Moet een koper van een woning in Beinsdorp de eerste tien jaar zijn winst met de gemeente delen, in Lisserbroek hoeft maar vijf jaar te worden gedeeld. ,,En dat is vrij snel’’, bedacht Assink vooral vóór de dag.  lees verder »»
  • 6 november 2007
    Rijsenhout, 6 november 2007 - Wethouder J. Wijnker van de gemeente Koggenland heeft begin november de eerste paal van dit project geslagen. Na afloop vond er in partycentrum De Gouden Karper een receptie plaats voor toekomstige bewoners en overige genodigden.  lees verder »»
  • 3 oktober 2007
    Rijsenhout, 3 oktober 2007 - Met het slaan van de eerste heipaal door wethouder H. Tuning van de gemeente Haarlemmermeer is in week 40 de bouw gestart van 38 Timpaan Verandawoningen®, 16 twee-onder-één kapwoningen en 16 luxe appartementen. Naderhand werd dit belangrijke moment in dorpshuis 'de Meerkoet' feestelijk gevierd met toekomstige bewoners en andere genodigden.  lees verder »»
  • 21 september 2007
    Omroep Flevoland, 21 september 2007.Projectontwikkelaar Timpaan heeft in Lelystad een bijzondere modelwoning laten bouwen. Het is een villa die als één geheel verkocht wordt, maar door middel van scheidingswanden en meerdere voordeuren bewoond kan worden door meerdere starters.Volgens de ontwikkelaar is het de eerste starterswoning in Nederland die voor minder dan €100.000 gerealiseerd kan worden. De modelwoning in de Landerijen wordt bewoond door Tom en Jedidja Bremer. Zij hebben een prijsvraag van de gemeente en Timpaan gewonnen en mogen daarom een jaar lang gratis wonen in het compleet ingerichte huis.http://www.omroepflevoland.nl/Nieuws/42151/bijzondere-modelwoning-in-lelystadBekijk het fragment hier:vidcaster3.omroepflevoland.nl/clips/17672F10D348DFC4C125735C0077F074_WFiles_2.asf  lees verder »»
  • 5 juli 2007
    Rijsenhout, 4 juli 2007 - Op 4 juli 2007 om 15.00 uur heeft wethouder H. van der Smit van de gemeente Reeuwijk de eerste paal van het project Leeuwenhart geslagen. Na afloop van de officiële handeling op de bouwplaats vond er in partycentrum Amicitia een receptie plaats voor toekomstige bewoners en overige genodigden.  lees verder »»
  • 1 juli 2007
    Wooninnovatie Reeks, juli 2007.Timpaan is een allround ontwikkelaar, die voortgekomen is uit een woningcorporatie. De zelfstandige organisatie is in augustus 1996 opgericht als Stichting Timpaan. Timpaan ontwikkelt risicodragende projecten, puur commerciële projecten maar ook huisvesting van mensen met de smalle beurs in samenwerking met woningcorporaties. Timpaan opereert commercieel waar mogelijk en maatschappelijk waar wenselijk en heeft daarbij de voorkeur op het snijvlak van publiek en privaat. Met deze instelling is Timpaan ‘een andere ontwikkelaar’ en als maatschappelijk ondernemer een vertrouwde partner voor gemeenten. Dankzij het brede relatienetwerk en de ervaring vormt de organisatie dikwijls een natuurlijke brug tussen gemeenten, corporaties, zorginstellingen en commerciële ontwikkelaars. De core business van Timpaan is de ontwikkeling van woningbouw. Dit varieert van exclusieve tot betaalbare, zeer aantrekkelijk geprijsde woningen. Een van deze betaalbare woningconcepten is de Timpaan Verandawoning®. Daarnaast wordt Timpaan regelmatig gevraagd voor complexe binnenstedelijke herontwikkelingen en gebiedsontwikkelingen.Timpaan realiseert op verschillende locaties in Nederland specifieke buurten met een eigen identiteit. Sfeer en stijl zijn afhankelijk van de eisen en randvoorwaarden die elke locatie met zich meebrengt en bij deze projecten te herleiden in architectuur en stedenbouw.Stedelijk wonen - Herstructurering van de Rooie Buurt in KatwijkNa jarenlange discussie over het wel of niet slopen van de gehele Rooie Buurt heeft de Woonstichting KBV een aantal jaar geleden Timpaan benaderd om gezamenlijk de impasse te doorbreken en te komen tot een totaalplan voor de Rooie Buurt. In dit plan is, naast nieuwbouw, een groot deel van de bestaande voorraad behouden gebleven en gerenoveerd.Zorgeloos wonen - Multifunctioneel woonzorgcomplex in centrum van VoorhoutOp het terrein van het huidige verzorgingshuis Agnes in het centrum van Voorhout verrijst in 2007 het project Herenstaete. HerenStaete is een nieuw multifunctioneel woonzorgcentrum. Hierin komen vrijesector appartementen, zelfstandig wonen, medische zorg en dienstverlening onder één dak.Dorps wonen - Kleinschalige woonwijk in Beinsdorp Op het terrein van een voormalig graanbedrijf in Beinsdorp ontwikkelt Timpaan een kleinschalige woonwijk. Het plan omvat 41 woningen in diverse prijsklassen waaronder 10 twee onder een kap woningen, 11 rijwoningen en 20 Timpaan Verandawoningen ® voor starters. Vrij-op-naamprijzen vanaf €125.000,--.Eigentijds wonen - Rietgedekte watervilla’s en startersappartementen in Hoofddorp Timpaan heeft in Floriande het project “De Venne” ontwikkeld. Het betreffen hier 247 koopwoningen in zes verschillende woningtypen waaronder de vrijstaande rietgedekte watervilla’s Zonnedauw (achtergrond) en de startersappartementen Blauweregen.  lees verder »»
  • 1 juni 2007
    Cobouw Totaal, juni 2007.Ontwikkelaar Verandawoning had gedacht dat het urgentiegevoel groter zou zijnCarien Overdijk - Als doorgewinterde vastgoedman weet Han Assink van Timpaan dat de grondmarkt hem dwarszit. Het compacte hoogstandje vindt maar mondjesmaat een plek. “Mij irriteert het mateloos dat er zo weinig betaalbare kleine koophuizen zijn”Aan media-aandacht geen gebrek. Mede dankzij een openbare verloting met een tv-bekendheid haalde de goedkope starterswoning van projectontwikkelaar Timpaan niet alleen de regionale pers, maar ook de De Telegraaf.Ook over klandizie heeft ontwerper Han Assink, tevens commercieel directeur van Timpaan, niets te klagen. Voor zijn zogeheten Verandawoning, waarvan er binnenkort vijfendertig in Lisserbroek verrijzen, schreven 983 mensen zich in. Een buitenkansje, zo’n compleet nieuwbouwhuis mét terras en tuintje voor nog geen ton. Het uiterlijk van de stoer ogende dwarskappers lijkt ook geen struikelblok. “Welstandscommissies waarderen de belijning en de glazen voorgevel”,  glundert de ontwerper. “Ze zien het verschil met een cataloguswoning. Ook omdat we zoveel varianten hebben ontwikkeld.”Toch vindt het compacte hoogstandje (zie kader) maar mondjesmaat een plek. Naast het project in Lisserbroek staan er twintig stuks op stapel in het naburige Beinsdorp. In Reeuwijk komen er ook enkele tientallen, maar die gaan vanwege een hoge grondprijs al aanzienlijk meer kosten.Assink, met zijn bescheiden uitstraling geen doorsnee projectontwikkelaar, is intussen half Nederland rond geweest. “Het ontwerp bestaat al vier jaar, ik heb bij honderddertig gemeenten een presentatie gegeven. Wethouders en ambtenaren reageren enthousiast, maar daarna gebeurt er niks.” Bijna verontschuldigend: “Misschien ook mijn eigen fout. Twee- of driemaal langskomen is waarschijnlijk niet voldoende. Je concurreert met andere plannenmakers en voor je het weet, lig je weer onderop de stapel.”Als doorgewinterde vastgoedman – hij werkte eerder bij de gemeente Amsterdam én als projectontwikkelaar in de private sector – weet Assink echter ook dat de grondmarkt hem dwarszit, ondanks de beperkte ruimtevraag van de  Verandawoning. “Gemeenten zeggen: onze bouwgrond is al vergeven aan andere ontwikkelaars. Of: we hebben wel plekken, maar die komen pas over tien jaar vrij. En ze hanteren vaak het grondquotesysteem, een vast percentage van de vrij-op-naamprijs. Dan levert een woning van 300.000 euro natuurlijk meer op.”Enkele grote gemeenten rekenen met een residuele grondwaarde – een vaste marge per vierkante meter – zodat sociale woningbouw daar sneller rendabel kan zijn. “Maar in de grotere steden zijn er corporaties die vaak het hoogst bieden voor grond en zo de grondprijs opdrijven”, reageert Assink. “Die hebben zúlke reserves. Ze nemen grondposities in via de algemene middelen, en kopen gebouwen en gronden te duur aan.”Niet dat hij op stadswijken mikt. Assinks grondgebonden ontwerp leent zich meer voor Vinex-wijken en buitengebieden. Koopt Timpaan daar dan zelf geen grond? “Jawel, van boeren. Nooit van tussenhandelaren, aan speculatie hebben we een hekel. Maar met eigen grond neem je ook een financieel risico. Het kan tien jaar duren om een bestemmingswijziging en daarna een bouwvergunning te krijgen. De inspraak vertraagt alles nog eens extra,” benadrukt Assink.Teleurgesteld: “Ik had gedacht dat het gevoel van urgentie groter zou zijn, dat de proceduretijd voor dit soort woningen bekort zou kunnen worden. Mij irriteert het mateloos dat er zo weinig betaalbare kleine koophuizen zijn. Ambtenaren lijken de druk van de markt niet te voelen.” De gangbare opvatting dat er al genoeg kleine huizen zijn, en dat doorstroming op de koopmarkt die vanzelf betaalbaar zal maken, wijst Assink van de hand. “Het zijn niet alleen die twintigers die hun ouderlijk huis of studentenkamer verlaten. Ook veel huurders, senioren en gescheiden mensen zoeken een laaggeprijsde koopwoning. Voor deze groepen is er een groot tekort aan grondgebonden woningen. Gemeenten moeten een keuze maken: bouwen ze voor starters, duo’s en alleenstaanden of niet? Zo’n woning is geschikt voor maximaal twee personen, met hooguit een klein kind erbij. Als je klein genoeg bouwt, is dat ook een rem op te snelle waardevermeerdering.”Van een  antispeculatiebeding is Assink minder gecharmeerd. “Dat loopt snel af, daarna vliegt de prijs alsnog omhoog. Wij hebben een formule ontwikkeld waarbij wij voor een periode van zes tot tien jaar alleen de opstal verkopen. De eventuele meerwaarde van de grond vloeit daarna deels terug in onze kas, deels naar de koper en deels naar de gemeente als die de grond heeft geleverd.” Timpaan heeft deze formule echter nog nergens in praktijk kunnen brengen. “Gemeenten hebben vaak al hun eigen regelingen. Lisserbroek hield bijvoorbeeld vast aan een antispeculatiebeding van vijf jaar. Daardoor moesten wij een miljoen euro laten liggen. Dat was even slikken.”Kader 1:Ontwikkelaar zonder winstoogmerkBij Timpaan, dat zich ‘de andere ontwikkelaar’ noemt, vond Assink de ruimte om zijn idealen uit te werken. “Timpaan is vijftien jaar geleden afgesplitst van een woningcorporatie en heeft als stichting haar maatschappelijke doelstelling behouden, terwijl het gewoon risicodragend werkt. Dat voelt goed. Met de ontwikkeling van luxe woningen financieren we de bouw van woningen voor minder draagkrachtigen. Iedereen is in loondienst, we kunnen genoegen nemen met een marge van 4 tot 6 procent.”Kader 2:Veel woonvloer op weinig grondZijn Noord-Hollandse vakantiehuisje inspireerde Assink tot een slim ontwerp van 86 vierkante meter woonoppervlak. “De dwarskap, de glazen pui, de veranda en de compacte indeling waren het uitgangspunt. Ik dacht: Als ik het oppervlak van dit huisje verdubbel, dan blijft de koopprijs nóg onder een ton. Dan wordt het een goede starterswoning. Meestal komt sociale woningbouw neer op uitgeklede rijtjeswoningen, en die worden dan met dertig, veertig tegelijk neergezet om de kosten te drukken. Dat ziet er niet uit.” Na een worsteling op de tekentafel bleek een twee-onder-een-kapindeling het ei van Columbus. “De hoge punt maakt het niet te popperig en je hebt een gemeenschappelijke bouwmuur. Bovendien maakt de grote lichtinval bij een diepte van 8 meter rug-aan-rugbouw mogelijk, zodat een blokje van vier of acht woningen op een klein stuk grond aan alle zijden goed oogt. En als de markt ooit zou veranderen, kan de tussenmuur eruit. Dan wordt het tweemaal zo groot.”  lees verder »»
  • 2 mei 2007
    Rijsenhout, 02 mei 2007.  lees verder »»
  • 7 april 2007
    Haarlems Dagblad, 7 april 2007.Paul van der Kooij, HOOFDDORP - De prijs van starterswoningen is in vier jaar verdubbeld. Omdat de gemiddelde huizenprijs in Nederland in die periode met 18 procent steeg, lijkt die stijging extreem en niet goed voor starters. Volgens P. Pronk van ontwikkelaar Timpaan is een belangrijke verklaring dat de eerste eigenaren de woningen ruim onder de marktwaarde kunnen kopen. ,,En als je dan niet goed regelt hoe ze de extra winst moeten verdelen die ze daardoor kunnen maken bij het doorverkopen, dreigen starterswoningen al snel verloren te gaan voor starters.’’Timpaan was vier jaar geleden betrokken bij de bouw van de eerste officiële starterskoopwoningen van Nederland, die op eiland 3 van Hoofddorp-Floriade verschenen aan de koppen van rijtjeswoningen. Deze stewardessenwoningen op Floriade-eiland 3 in Hoofddorp zijn zo gebouwd dat de twee benedenwoningen een zijtuin hebben en een berging in die tuin. De twee bovenwoningen en hun terrassen zijn via een overdekte trap te bereiken.De appartementen met een woonoppervlak van 50 vierkante meter werden toen voor 85.000 euro verkocht. Twee jaar geleden gingen ze voor 153.000 over tafel en inmiddels staan bovenwoningen-met-dakterras voor 175.000 en benedenwoningen-met-tuin voor 179.000 euro te koop aan Goudplaat en Oosterschelde.Het zijn bedragen die niet iedere alleenstaande in het begin van zijn wooncarrière op tafel kan leggen, al kan de gemeente Haarlemmermeer maximaal eenvijfde van de ’verwervingskosten’ van een nieuwe of bestaande woning verstrekken als een renteloze lening om de hypotheeklasten draaglijker te maken voor mensen met een (gezamenlijk) inkomen onder de 40.000 euro.Bij de 35 starterswoningen die Timpaan na de zomer gaat bouwen in Lisserbroek, met koopprijzen tussen de 100.000 en 120.000, heeft de gemeente een anti-speculatiebeding opgenomen: wie zijn verandawoning met een  woonoppervlak van 68 vierkante meter in het eerste jaar verkoopt, moet alle winst afstaan. De jaren daarop daalt dat percentage steeds met eenvijfde. ,,En dat betekent dat wanneer je het na vijf jaar verkoopt, je alsnog een dikke winst in je eigen zak kunt steken en er weer een starterswoning weg is’’, meldt Pronk.Voor de starterswoningen die zijn bedrijf volgend jaar in Beinsdorp wil bouwen, wil het daarom gaan werken met een startersfonds dat ervoor moet zorgen dat de woning ook voor volgende kopers betaalbaar blijft. Het komt erop neer dat de ontwikkelaar de woning verkoopt voor de marktprijs, maar daar wel zo’n 50.000 euro korting op geeft. Die korting is voor de koper, totdat hij de woning verkoopt. Op dat moment moet die het kortingsbedrag terugbetalen of de woning terugverkopen aan Timpaan. En kan hij het geld weer gebruiken om nieuwe starters te helpen.Pronk weigert zich dan ook neer te leggen bij de verzuchting van critici dat het, gezien de enorme prijsstijgingen bij starterswoningen, zinloos is om speciale nieuwbouwprojecten neer te zetten voor starters. Sterker nog. Timpaan vraagt gemeenten om mee te werken door grond - het liefst goedkope - aan te bieden waar zijn bedrijf betaalbare starterswoningen kan bouwen. Zo wijst het bedrijf er graag op dat de vraag enorm is. In de week dat Timpaan de verkoop van de verandawoning aankondigde, waren er meer dan 50.000 bezoekers op de internetsite. Uiteindelijk schreven zich ruim duizend mensen in voor 35 woningen.Ook Friso de Zeeuw, directeur van Nederlands grootste woningbouwontwikkelaar Bouwfonds en hoogleraar gebiedsontwikkeling aan de TU in Delft, wil dat er jaarlijks vijfduizend extra starterwoningen worden gebouwd: ,,Door de vergrijzing neemt het aantal starters wel af, maar het aantal herstarters neemt toe door echtscheiding en nieuwe vormen van samenleven. Voor hen zijn dit type huizen ook geschikt.’’Om hun hypotheek betaalbaar te houden, zien Pronk en De Zeeuw wel wat in de oplossing van sommige woningcorporaties en banken als de Rabobank om kopers dat deel van het huis te laten kopen dat ze kunnen betalen. De corporatie of bank blijft eigenaar van de rest, tot de koper meer gaat verdienen en een stuk kan bijkopen.  lees verder »»
  • 6 april 2007
    Leidsch Dagblad, 6 april 2007.’Op een goede manier je boterham verdienen’BOLLENSTREEK - Woningen voor nog geen ton, verdeeld door tv-ster Bridget Maasland. Het is Nederland de afgelopen week niet ontgaan dat projectontwikkelaar en adviesbureau Timpaan werk maakt van betaalbaar wonen. Spreek met directeur Jaap Zwart (56) echter niet over een publiciteitsstunt rond de 35 verandawoningen die het bedrijf na de zomer in Lisserbroek gaat bouwen.Zijn bedrijf houdt namelijk niet van stunten, vertelt de man die eens rechten ging studeren om notaris te worden, maar via de politiek vijf jaar geleden in het bedrijfsleven terechtkwam. Zijn bedrijf werkt heel gericht toe naar een doel: waarde hebben in de samenleving, op een goede manier een boterham verdienen. Af en toe heeft het daar wat publiciteit bij nodig, al was het alleen maar om via massa’s hevig geïnteresseerde burgers betaalbare woningen op de politieke agenda te krijgen.Dood geld Het bedrijf huist in een herenboerderij aan de Aalsmeerderdijk in Rijsenhout. Of, preciezer gezegd: het huurt de vroegere paardenstallen en het koetshuis van de Rijsenhof. De woning zelf staat al een aantal jaar te koop. Een ander vastgoedbedrijf zou het kopen en de entree flink oppeppen. Zoniet Timpaan. Dat zou dood geld zijn, noemt Zwart dat. En zijn bedrijf, met een jaaromzet van meer dan 100 miljoen euro, houdt niet van dood geld. Aan winstdeling doen de werknemers en hun bazen niet; ze gaan niet duur uit eten, hebben een gewone auto en een ’normaal, commercieel salaris’. Plús de ’onbetaalbare bevrediging van het stimulerende werk’. De winst hoeft niet naar aandeelhouders, maar kan zo naar de stichting die aan het bedrijf is gekoppeld. In haar pot zitten inmiddels tientallen miljoenen. En dat kan helpen om grenzen voor anderen te verleggen, een doel dat Zwart al vele jaren nastreeft.Toen Jaap nog rechten studeerde in het Utrecht van eind jaren ’60, werkte hij twee dagen per week als verhuizer. Iedere keer als hij bejaarden hielp verhuizen, verbijsterde het hem hoe weinig meubels ze konden meenemen naar het bejaardenhuis. Veel dierbaars moest weg of richting opslag. Hij besefte hoe belangrijk die ene meter extra is in de misschien wel laatste kamer van een mensenleven. De gedachte zou hem nooit meer loslaten.In de jaren negentig was hij (CDA)-wethouder wonen in dezelfde stad, met twee spreekuren per week. Een algemeen spreekuur, voor de algemene woonruimteverdeling. En een spreekuur van het gemeentelijk woningbedrijf, dat 45.000 woningen verhuurde. Hij sprak er ontzettend veel mensen die problemen hadden waar zij geen oplossing voor wisten.Als bestuurder van de stad met de grootste woningnood van het land, had hij kunnen zeggen dat hij evenmin een oplossing kon vinden in de regeltjes. Maar zo heeft Jaap Zwart nooit in elkaar gezeten. Zijn christelijke ouders hadden hem met de paplepel ingegoten dat hij niet voor zichzelf leeft, maar rekening moet houden met zijn naasten. En dús begon hij dingen te bedenken; helpen het onmogelijke mogelijk te maken. Van achterstandswijken gewilde plekken maken. Grote aantallen woningen renoveren en extra koopwoningen bouwen in de stad.Mooi voorbeeld is het stimuleringsfonds volkshuisvesting Nederlandse gemeenten, waar Zwart medeoprichter en bestuurder van was. Het fonds beheert nu meer dan 600 miljoen euro, waaruit leningen verstrekt worden met een lage rente. Als het doel bereikt is, komt het geld weer terug en kan het opnieuw uitgeleend worden. ,,Intelligent financieren in plaats van eenmalig subsidiëren’’, noemt Zwart dat.Naast zijn werk als directeur is hij ook actief met concrete projecten die twee vaste bestanddelen lijken te hebben: ze kosten geen cent belastinggeld en maken de maatschappij beter, het liefst met hulp van de maatschappij zelf. Neem de ontwikkelingsmaatschappij voor de Utrechtse achterstandswijk Lombok. Voordat die maatschappij winkelpanden begon op te kopen en op te knappen, zaten er vooral groenteboeren in. Inmiddels heeft de kleine club vertegenwoordigers van overheid en bedrijfsleven het winkelbestand gevarieerd weten te krijgen. Niet alleen is zo het voorzieningenniveau in de wijk opgekrikt, maar bovendien verdienen de investeringen aan de panden zich via huurinkomsten en een gestegen verkoopprijs dubbel en dwars terug.Bakstenen Ander voorbeeld: de stichting tijdelijk wonen, ook weer in zijn woonplaats Utrecht. Het bestuur, met Zwart als voorzitter, regelde een pand dat na enkele jaren gesloopt zou worden en de 140 eerste bewoners staken allemaal honderd uur in een opknapbeurt. Resultaat: een populaire woonplek die niet alleen betaalbaar is, maar waar de bewoners ook betrokken zijn – tot en met het beheer aan toe.,,Een huis is meer dan een stapel bakstenen, het is een plek waar mensen zich thuis voelen, die schoon is, en veilig, waar kinderen hun huiswerk kunnen maken en ouderen voorzieningen binnen handbereik hebben’’, weet Zwart uit ervaring. Zo doet het de verhuizer in hem goed dat hij ouderen in een splinternieuw woon-, zorg- en winkelcomplex meer woonruimte en voorzieningen kan bieden dan ze in een bejaardenhuis ooit hadden. Intelligent ontwikkelen is ook daar het sleutelwoord: hier wat geld met de beschikbare grond verdienen door koopwoningen te bouwen, daar een winkel verkopen aan een ondernemer, en ga zo maar door. ,,En zonder subsidie.’’,,Of neem de starterswoningen. Gezien de huizenmarkt zijn de verandawoningen die we in Lisserbroek gaan bouwen meer waard dan de huidige verkoopprijs. Wie ze voor een ton koopt, heeft dus de overwaarde al cadeau gekregen waar andere huizenbezitters soms nog op moeten wachten. Bij nieuwe projecten willen wij dat dit cadeau bij verkoop gedeeltelijk doorgegeven wordt via het Fonds Betaalbaar Wonen om weer anderen helpen.’’ Dat initiatief van Timpaan noemt hij een mooi onderdeel van het ’intelligente sneeuwbaleffect’.De sociale ontwikkelaar, noemde Timpaan zich een tijdje. ,,Maar we hebben die term laten vallen toen we bij gemeenten steeds bij de afdeling welzijn terechtkwamen.’’ Inmiddels is Timpaan de ándere ontwikkelaar. Van startersappartementen Silo nabij het Spaarne Ziekenhuis, woningen met een bijzondere architectuur in de Hoofddorpse Archipel, luxe rietgedekte villa’s in Getsewoud, tot (villa-)appartementen in Alkmaar en een multifunctioneel woon- zorg- en winkelcomplex ’De Agnes’ in Voorhout.En als het gezicht van de andere ontwikkelaar wil Zwart zeker niet poenig overkomen met dure auto’s en gouden stropdassen. Natuurlijk, als het moet trekt hij een pak aan mét ridderorde en rijdt rond hij in zijn ’intelligent ingekochte, jonge tweedehands’. Verder loopt hij net zo lief rond in een trui, haalt hij even koffie en hoort hij van collega’s waar ze tegenaan gelopen zijn in werk of privéleven: ,,Want ik ben een mensenmens, ga niet alleen op een kamertje zitten.’’En natuurlijk beleefde hij vorige week zaterdag in de schaduw van Bridget geweldige momenten toen hij mét zijn ploeg voelde hoe blij de winnaars waren met betaalbare verandawoningen: ,,We waren echt ontzettend trots dat we met elkaar voor elkaar hebben gekregen wat we vier jaar geleden zeiden te gaan doen: woningen onder de ton. En dat terwijl de aannemers én de grondprijzen in die tijd duurder zijn geworden. Alleen wij zijn goedkoper geworden.’’Huizenverloting Het is een mooi verhaal, vindt hij. Door zijn relaties bij overheid en woningcorporaties had hij er meer reacties op verwacht. Feit is dat ze ’zeker de deur niet plat lopen’. Zijn bedrijf moet dus zelf grond gaan aankopen – waar inmiddels een potje voor is - of mensen aansporen. En ook daar was zaterdag de publiciteit voor nodig. Op de voorgrond trad Zwart alleen wanneer dat nodig was tijdens de huizenverloting in de overvolle feesttent. Zo constateerde hij dat dit een signaal aan de overheid is dat er meer betaalbare woningen moeten komen. Plus: ,,Timpaan wíl. Púnt.’’Maar voor vragen over het ontwerp verwees hij bijvoorbeeld graag door naar Han Assink, de man die de woningen bedacht bínnen de Timpaanfilosofie. Met een vloeroppervlak van 86 vierkante meter, een veranda van twaalf vierkante meter, veel gedeelde muren en een beperkt grondgebruik door woningen rug-aan-rug te bouwen, zodat er geen ruimtevretende achtertuintjes nodig zijn.En Zwart bedacht hoe vreemd het kan lopen in een mensenleven. Toen het nog kleine bedrijf hem vijf jaar geleden vroeg of hij directeur wilde worden, zei hij: ,,Ik ben geen ondernemer.’’ Maar wat leerde de praktijk? In de glamourwereld van het onroerend goed is hij een ándere ondernemer geworden. En zijn kinderen verkopen inmiddels rond kerkdiensten in de Domkerk fair trade artikelen, waarvan de opbrengst naar goede doelen gaat: ,,Hebben ze helemaal zelf geregeld. Alleen als ze een keer zijn uitgegaan, moet ik wel eens inspringen. Dat is toch wel leuk: een praatje maken.’’  lees verder »»

Pagina's